Θα δούμε το ποίημα "Ανασαιμιά" της Πολυξένης Ζαρκαδούλα!
Ανασαιμιά-ΠΟΛΥΞΕΝΗ ΖΑΡΚΑΔΟΥΛΑ
Το κορμί του έρωτά σου θέλω να πιω
γλυκό κρασί τα χείλη σου που καίνε
τα μάτια σου σαν τη λάμψη του ήλιου
που πόσα μερόνυχτα τώρα με κλαίνε.
Ανασαιμιά ο ιδρώτας σου που τρέχει
κάθε βράδυ πάνω στα σεντόνια
στη δίνη σου με παρασέρνεις
και στον έρωτά σου παραδίνομαι αιώνια.
Ηλιόφωτα τα πρωϊνά στην αγκάλη σου
δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν
από τον ηλιοδότη χρόνια τώρα
τη θέρμη του να κλέψουν.
Παραδίνομαι σε κάθε σου χάδι
που σαν φτερό με χαϊδεύει
παραδίνομαι στα σωστά και λάθη
με όσα ο έρωτάς σου με μαγεύει.
