Θα δούμε κάποια ποιήματα με θέμα τη θάλασσα. Δημιουργός τους η Ρούλα Βασίλα!
Ποιήματα για τη θάλασσα-ΡΟΥΛΑ ΒΑΣΙΛΑ
Το καράβι που φεύγει..
Το καράβι που φεύγει
Κλέβει το καλοκαίρι
Και πάει
Σε μέρη -μακριά
Το μυαλό ταξιδεύει
Και η καρδιά μου χτυπάει
Δυνατά και διψάει
Για μια αγκαλιά
Το καράβι που φεύγει
Ένα δάκρυ μου φέρνει
Έναν κόμπο στο στήθος
Και μια συννεφιά
Της αγάπης ομίχλη
Κι ένα κύμα που δείχνει:
"Από δω- Μοναξιά"
Στρίβω ένα τσιγάρο
Ο καπνός στο φουγάρο
Την αγάπη μου παίρνει
Και την πάει μακριά
Όμως νιώθω ένα χέρι
Αγκαλιά να με παίρνει
Και το άλλο με "δένει"
Μ' ένα σώμα - σφιχτά
Σαν γυρνάω το βλέμμα
Είσαι ΕΔΩ και είναι "ψέμα"
Που όλοι μου λένε
Πώς πας μακριά
Τελικά η Αγάπη
Όταν θέλει παλεύει
Όταν θέλει θεριεύει
Και ανθίζει Ξανά
Το καράβι που φεύγει
Καλοτάξιδο να 'ναι
Να 'χει πάντα τους γλάρους
Για καλή συντροφιά
Δίπλα του τα δελφίνια
Αγκαλιά να κρατάνε
Τις Αγάπες που πάνε
Απ'το νησί μακριά..
Το κοιτάμε να φεύγει
Και το δείλι μας βρίσκει
Στο λιμάνι αγκαλιά
Η ματιά σου ταξίδι
Και τα χείλη σου -ήδη
Μου γεμίζουν τον κόσμο
Με χιλιάδες φιλιά
*Και του χρόνου καράβι
Όταν 'ρθεις στο λιμάνι
Να μας φέρεις μαζί σου
Καλούδια πολλά
Ανθρώπους με γέλια
Λευκά περιστέρια
Και αθώα παιδιά
Της ζωής - τη χαρά...
Καραβάκι - έχε γεια...
---------------------------
Φύγαμε
Για ένα ταξίδι αλαργινό
Μ' ένα γκαζάδικο
Κι όπου η ζωή μας πάει
Εκεί που η καρδιά και η ψυχή
Κι ο νους μας τόσο λαχταράει
Πάμε με τ'όνειρο κι ας βγει αληθινό
Μα κι αν δεν βγει έχουμε την αγάπη
Κι έναν κόσμο που το εσύ κι εγώ
Έχουμε πιο πολύ απ' όλα -ανάγκη
Πάμε σε θάλασσες σε τόπους μυθικούς
Σ' ωκεανούς με το γκαζάδικο παρέα
Τα κύματα έχουμε οδηγούς
Και δεν μας νοιάζει αν αποβούν μοιραία
Πάμε μπροστά,με το γερό σκαρί
Κι αν πέσει καταιγίδα και το σπάσει
Μες τη φουρτούνα χέρι χέρι,εγώ κι εσύ
Ο θάνατος ξυστά θα μας περάσει
Γιατί φοβάται όποιον πολύ αγαπά
Και τρέμει αλήθεια στην ιδέα
Να παρασύρει μαζί του δυο κορμιά
Που αποφάσισαν να φύγουνε παρέα
Φύγαμε
Για ένα ταξίδι αλαργινό
Μ'ένα γκαζάδικο για έναν άλλον κόσμο
Έλα στην πλώρη να χορέψουμε τανγκό
Εγώ η θάλασσα κι εσύ ωκεανός μου
----------------------------------------------
Απέραντο γαλάζιο
Βαπτίστηκα
Στο βαθύ γαλάζιο των ματιών σου
Όντας Άθεη
Όντας, νικημένη
Από ανθρώπους και Δαίμονες
Όντας, μοναχική
Έπλυνα καλά το σώμα μου
Να φύγουν οι φόβοι
Το 'τριψα δυνατά
Να φύγουν τα βρώμικα χέρια τους
Τα βρώμικα αγγίματά τους
Αγνή και καθαρή
Έτοιμη για το απέραντο γαλάζιο σου
Για το γαλάζιο των ματιών σου
Φόρεσα τα καλά μου
Ένα λευκό- μακρύ φουστάνι
Να καλύψω τους μώλωπες
Έπλεξα τα μαλλιά μου
Να βλέπεις το περίγραμμα του προσώπου μου
-βαπτίστηκα -
Στον όμορφό σου κόσμο
Όντας Άθεη
Όντας,ταπεινωμένη
Όντας πληγωμένη από Ανθρώπους
Και Δαίμονες
Όντας, προδομένη
Όντας -Μοναχική
Βούτηξα
Στο γαλάζιο του ουρανού σου
Στις χρυσόγκριζες ίριδες των ματιών σου
Μαγεύτηκα!!
Θεραπεύτηκα!!
Όντας Άθεη
Όντας νικημένη
Από Θεούς και Δαίμονες
Όντας βεβηλωμένη
Από Ανθρώπων Έργα.
Βαπτίστηκα
Στο Απέραντο γαλάζιο των ματιών σου
Στην θάλασσά σου - Αναστήθηκα!!
-------------------------------------------------
Σκέψου
{Ν'ανοίγεις δρόμο στη θάλασσα...
Κόντρα στο ρεύμα - κόντρα στο ψέμα
Κόντρα και στη ζωή..}
Πάρε τη βάρκα σου και βγες
Μην έχεις πλέον ενοχές
Τα άγνωστα νερά σε περιμένουν
Χάραξε ρότα στ'ανοιχτά
Βάλε για φάρο την καρδιά
Τα μάτια σου είναι σκαριά
Που επιμένουν
Μακριά να κοιτάνε
Γρήγορα να σε πάνε
Στον κόσμο που'χεις ονειρευτεί
Κόντρα στο ρεύμα -κόντρα στο ψέμα
Έχε καλέ μου Υπομονή..
Πάρε δελφίνι απ' τη στεριά
Που έχει τη δίψα να περνά
Τις θάλασσες γοργά για να σε πάει
Σε κόσμο λέει μαγικό
Άγνωστο και αλαργινό
Που ο έρωτας μεθάει
Βάλε σημαία την Ελπίδα
Τα όνειρα στην ηλιαχτίδα
Άνοιξε δρόμο στη ζωή
Πάρε μαζί σου ένα φιλί
Και παίξε με το κύμα
Είναι η ζωή μας χύμα
Ρέμπελη και τσαχπίνα
Μη με ρωτάς γιατί
Άνοιξε δρόμο στη ζωή..
Πάρε τη βάρκα σου και βγες
Άλλαξαν - λέει- οι εποχές
Οι άνθρωποι δεν αγαπάνε
Χάραξε ρότα στ'ανοιχτά
Πάμε σε άγνωστα νερά
Κι άστους να ρωτάνε
Ποιοι είμαστε - πού πάμε
Τα χέρια σου είναι σκαριά
Βασανισμένα - δυνατά
( Γρήγορα θα μας πάνε)
Στον κόσμο που 'χεις ονειρευτεί
Κόντρα στο ρεύμα - κόντρα στο ψέμα
Κόντρα και στη ζωή
Έχε καλέ μου Υπομονή..
Άνοιξε δρόμο στη ζωή..
Δρόμο στη θάλασσα
Μεγάλωσα - άλλαξα
Φύγαμε - πάμε
Γλάροι πετάμε
( Δεν έχει πλοίο η γραμμή)
Μη με ρωτάς το γιατί
Έχε καλέ μου Υπομονή..
Με τα φτερά μας πάμε..
Κι ας τους να ρωτάνε ...
( Ποιοι είμαστε - που πάμε;!)!!
-----------------------------------------------
Θάλασσες..
(Τα μάτια -σου-
Βλέπουν πέρα απ'τους ορίζοντες
Αγγίζουν κατευθείαν την καρδιά )
Ξεπέρασα - επιεικώς
Την αθεράπευτη λογική μου
Αρκούσαν ένα ζευγάρι μάτια
Ένα ζευγάρι χέρια
Κι ένα ταξίδι με το νου
-Στις θάλασσες των ματιών σου -
Είναι όμορφες τούτες οι θάλασσες
Δροσερές στην αρχή - γαλήνιες
Μα σαν αγκαλιάσουν θεριεύουν
Γίνονται τρικυμίες με απίστευτους
κυματισμούς
Γυροβολάνε γύρω σου- μια στροφή
Και σε παίρνουν
Γίνονται φάροι - μετά- και σε φωτίζουν
Κατάρτια - γίνονται - και αρμενίζουν
Στου κόσμου σου τ' απόρθητα νερά
Έτσι απλά - έτσι λιτά - έτσι Σπουδαία!
Είναι μάγισσες - τούτες οι θάλασσες
Οι θάλασσες των ματιών σου
Έρχονται,σου δροσίζουν τους λευκούς σου αστραγάλους
-σε καλούν απροκάλυπτα και φεύγουν
Αφήνοντας πίσω την αύρα τους
Αφήνοντας πίσω τη ζεστασιά της ψυχής τους
Μια ιδέα έρωτα και μια σχεδία
Για ταξίδι στο παντού ή και στο πουθενά..
Αν έχεις τα κότσια - ανεβαίνεις
Αν έχεις τη δύναμη προχωράς
Οι θάλασσες των ματιών σου
Είναι σπουδαίες !!
Δεν είναι συνηθισμένες θάλασσες
Είναι απρόβλεπτες - είναι μυστήριες
Μπορεί και φανταστικές
Παίρνεις το πλεούμενο και φεύγεις
Απλά - λιτά - ήρεμα μα γενναία!
Δεν χρειάζεται να είσαι καπετάνιος
Μήτε ναύτης - δε χρειάζεται
Τούτες οι θάλασσες σε οδηγούν
Τούτες οι θάλασσες σε συνεπαίρνουν
Απλά - λιτά και Σπουδαία !!
Με έναν όρο:
Μην φοβηθείς πουθενά
Έχε άπλετο χώρο
Για ταξίδια αλαργινά
Για ταξίδια μοιραία..
Είναι γενναίες - οι θάλασσες
Οι θάλασσες των ματιών σου
