Τον Ιούλιο του 2025 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Παρέμβαση η ποιητική συλλογή του Νίκου Μυλόπουλου "Στων μηρών τις παλιές προφητείες". Θα δούμε τρία ποιήματα απ' την πιο πρόσφατη δουλειά του δημιουργού και θα ευχηθούμε να είναι καλοτάξιδη!
"Στων μηρών τις παλιές προφητείες"-Νίκος Μυλόπουλος
(Εκδόσεις Παρέμβαση,Ιούλιος 2025)
Θνητές νύχτες
Κάθε στιγμή ελέγχω τα αόρατα νήματα
Ώστε να μην ανήκω σε μία αλλά σε δύο ζωές
Με τα μαργαριτάρια και τους ανθούς
Έρμαια της βδελυγμίας των σκώρων
Και τη ματαιότητα να ασφυκτιά
Στριμωγμένη στις λευκές γωνίες των ονείρων.
Τριγυρίζουμε με πατημασιές αχνές στα λιθόστρωτα σώματα
Ήχους ακούγοντας απόκοσμους βύθιους
Οι ταχυδρόμοι σε κώμα αιώνιο κοιμούνται αμέτοχοι στα δρώμενα
Συγκινητικά νεκροί
Μετά από μακρόχρονη πάλη στην εντατική της ανοσμίας.
Ευθύς τα σύννεφα αλλάζουν τη γλώσσα του δώματος
Φως πρωτόγνωρο εκπορεύεται απ'το εσώτερο σύμπαν
Την πλωτή διατρέχοντας ρητά αμοιβαιότητά μας.
Κεκαμμένα τα σώματα καταγράφουν κώδικες τιμής
Καθώς γονυπετείς νυχτόβια ανταλλάσσουμε δαγκώματα.
Άοκνοι της μνήμης ανθοί
Ακίνητα τα όνειρα σβήνουν το παγκόσμιο κενό
Και τα κορμιά συγκινημένα βλεφαρίζουν
Με επάλληλες στρώσεις μικρού διαμετρήματος.
Συνήθιζες από παλιά την εξώπορτα ν'ασφαλίζεις
Τότε που μέναμε στους ανεμόμυλους
Που τρεμόπαιζαν πάνω στον άμμο.
Τώρα που δεν έμεινε απολύτως τίποτα
Πέραν του λιτού φυλαχτού της αγάπης
Γιατί κλειδώνεις ξανά;
Ιχνηλάτες τυχαιότητας
Μόλις πέρασε ο μικρός χρόνος που μου έταξες
Κι η αγκαλιά σου εκκρεμές
Ηλίου ατέλεια κινητή.
Όχι δεν χρειάζομαι το αφόρητο κενό της οικουμένης
Ή μια μετάβαση αμετάφραστη σε αφήγημα σύγχρονο.
Συμπυκνωμένοι οδεύουμε προς τον εξαγνισμό
Γιατί η σιωπή έχει πάντα κάτι απεριόριστο να προσθέσει
Τα δώρα αίροντας της περίληψης.
Φορτωμένοι με αμέτρητα ερεθίσματα αφαίρεσης
Μακριά από τον θόρυβο του ορατού
Δημιουργούμε αντιφατικές εκδοχές πραγματικότητας
Ανάμεσα στην αρχή, το βίωμα και την αναίρεση.
Ο χρόνος τρέχει κίτρινα φύλλα.
Ηλιοφώτιστα σώματα σε πρώτο επίπεδο προοιωνίζουν
Δαχτυλική των ενστίκτων επέλαση
Στων πληγών το εύθραυστο παραλήρημα.
