Σήμερα στη στήλη "Να σε γνωρίσω καλύτερα" έχω προσκαλέσει τη συγγραφέα Τίνα Σερβετά. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ανεμολόγιο η ιστορική νουβέλα της "Γκαστόν", ένα υπέροχο βιβλίο που διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του Β' παγκόσμιου πολέμου. Καιρός να ακούσουμε την ενδιαφέρουσα αυτή νέα λογοτεχνική φωνή!
Συνέντευξη: Αγγελική Καραπάνου
-Σας καλωσορίζω στο Έννεπε Μούσα. Πότε μπήκε στη ζωή σας η δημιουργική γραφή;
Η συγγραφή με βρήκε στο καράβι για Κέρκυρα, νομίζω πρέπει να ήμουν στο τρίτο έτος του ΤΞΓΜΔ στο Ιόνιο πανεπιστήμιο. Ξαφνικά άνοιξα ένα αρχείο word και ξεχύθηκαν κάμποσες σελίδες. Ήταν η αφορμή για το πρώτο μου κείμενο, αν με ρωτάτε τώρα αυτό το κείμενο το θεωρώ άγουρο, αλλά η ιστορία είχε κάτι να πει. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα η γραφή ήρθε και έμεινε… στο χρόνο που θέλει εκείνη. Γιατί πρέπει να είσαι σε mood output, για τον εαυτό μου να μιλήσω, και αυτό γίνεται μετά από περιόδους που ρουφάω καταστάσεις και μένω σιωπηλή σε αυτές. Κάποια στιγμή έπειτα ξεχύνονται από μέσα μου.
-Όλοι έχουμε διαβάσει διάφορα πράγματα. Ποιων λογοτεχνών το έργο σας συγκίνησε περισσότερο;
Δύσκολο να πω …. Έχω διαβάσει πάρα πολλά σαν παιδί. Άλλα τα θυμάμαι άλλα όχι. Μπορώ όμως να πω ότι μου αρέσει η ταχύτητα της γραφής στο «Περί τυφλότητoς» του Ζοζέ Σαραμάγκου και τελευταία βρήκα τα νοήματα υπέροχα στο «Οι ηλίθιες προθέσεις μου» του Bernardo Zannoni. Αυτό το τελευταίο είναι ένα βιβλίο που θα ξαναδιαβάσω.
-Τι σας αρέσει να διαβάζετε τα τελευταία χρόνια;
Τα τελευταία χρόνια δεν διαβάζω τόσο όσο παλιότερα. Άλλαξαν και οι συνθήκες της καθημερινότητάς μου - είναι δύσκολο να βρεις στιγμές ηρεμίας για να αφοσιωθείς στην ανάγνωση. Μου αρέσουν, ωστόσο, οι σύντομες φόρμες ή τα βιβλία που ρέουν, χωρίς πλατειασμούς και βαρύγδουπες εκφράσεις. Πολλές φορές έχω παρατήσει ένα βιβλίο που μετά βίας έφτασα στη σελίδα 3 ή 4 γιατί δεν μου κίνησε το ενδιαφέρον.
-Πάμε τώρα στο πρώτο σας βιβλίο που κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα, την ιστορική νουβέλα Γκαστόν. Ποια περίοδο τη γράψατε;
Ο Γκαστόν ξεκίνησε να γράφεται το 2021 πριν το ξέσπασμα της πανδημίας. Το είχα αφήσει ημιτελές. Το ξανάπιασα το φθινόπωρο του 2024 και μέσα σε ένα μήνα καθημερινής τριβής με το κείμενο το τελείωσα. Η γραφή θέλει πειθαρχία.
-Τι πραγματεύεται;
Πραγματεύεται τη ζωή μιας μεγαλοαστικής οικογένειας στο Πόζναν της Πολωνίας το 1939 κατά την εισβολή των Γερμανών και τη διχοτόμηση της χώρας και από τους Σοβιετικούς. Πρωταγωνιστής είναι ένας έφηβος, ο οποίος καλείται να αντεπεξέλθει στους δύσκολους αυτούς καιρούς σε έναν αγώνα επιβίωσης. Σύντροφός του ο Γκαστόν, το κουτάβι που του είχαν κάνει δώρο τα Χριστούγεννα ένα ζευγάρι Εβραίων γειτόνων. Ο Γκαστόν τον συντροφεύει σαν άγρυπνος φρουρός στις δοκιμασίες που περνάει εν καιρώ πολέμου.
-Υπήρχε κάποιο γεγονός που σας κινητοποίησε για να ασχοληθείτε μ’ αυτό το θέμα;
Με κινητοποιεί κάθε ιστορική μαρτυρία γύρω από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
-Σας δυσκόλεψε κάτι στη συγγραφή του βιβλίου σας;
Αν υπάρχει κάτι που με δυσκόλεψε στην ολοκλήρωση αυτού του βιβλίου είναι η συναισθηματική φόρτιση που μου προκαλούσαν τα όσα έγραφα, βάζοντας τον εαυτό μου ως συγγραφέα ανάμεσα στους ήρωες του βιβλίου. Προσπαθώντας να βαδίσω στα βήματά τους και να νιώσω όσα ζούσαν σε εκείνη τη δύσκολη και μαύρη περίοδο της ιστορίας της Ευρώπης. Μου κόστισε συναισθηματικά και ψυχικά και γι’ αυτό λέω ότι για μένα η συγγραφή δεν είναι λυτρωτική όπως μπορεί να είναι για άλλους. Με βαραίνει.
-Θα μοιραστείτε μαζί μας ένα μικρό απόσπασμα;
Δεν θα ήθελα να μοιραστώ εγώ το αγαπημένο μου απόσπασμα, γιατί είναι βασικό σημείο της πλοκής που δεν θέλω να την μαρτυρήσω. Το αφήνω στον αναγνώστη να το εξερευνήσει αυτό.
-Τι νιώθατε εσείς όταν το γράφατε και τι θα θέλατε να αισθανθούν οι αναγνώστες σας;
Γράφοντας το βιβλίο με κατέκλυσαν συναισθήματα που αφορούσαν όλους τους ήρωες μαζί αλλά και ξεχωριστά τον καθέναν. Η αγωνία της μάνας, οι φόβοι της γιαγιάς, το θάρρος του παππού και η άγνοια κινδύνου του παιδιού. Η μαχητικότητα του πατέρα και του σκύλου. Η υποταγή στην άδικη μοίρα. Η ελπίδα ότι τα πράγματα δεν μπορούσαν να είναι πια έτσι. Αυτό που θέλω να μείνει στον αναγνώστη, όμως, είναι η άσβεστη πάλη του ανθρώπου να ζήσει. Ο αγώνας ο αδιάκοπος για την επιβίωση.
-Πριν από λίγο καιρό παρουσιάσατε το πόνημά σας μπροστά σε κοινό. Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας για την προβολή του;
Πέρα από την επίσημη παρουσίαση που έγινε στα Ιωάννινα, το βιβλίο έχει εμφανιστεί και στο ένθετο «νησίδες» της εφημερίδας των συντακτών με πολύ καλές κριτικές. Νομίζω ότι πια το βιβλίο ταξιδεύει και έχει πάρει το δρόμο του για το αναγνωστικό κοινό. Πάντως ομολογώ ότι με χαροποιούν τα σχόλια που μέχρι τώρα λαμβάνω από τους αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ γι’ αυτή τη συζήτηση. Εύχομαι ο Γκαστόν ν’ αγγίξει πολλές ψυχές. Και καλή τύχη σε όλα σας τα όνειρα!
