Θα γνωρίσουμε δύο ποιήματα του νέου ποιητή Κωνσταντίνου Τσίγκα!
Δευτεραπριλιά
Παθηματία μ’ αναγνώστη και κριτή βεβιασμένε:
Όμμα έχε ύστατο με πρέσβειρα πρεσβυωπία.
Πιανίσιμη περπάτη επακόλουθη της χλεύας
διαλείποντα μειδιάματα κατάδειξε 'ναγκαία
δάκρυα Πρωτέα καταλαγιαστά εκάμεις
θέσεις θεογόνο Κρόνο δότη ανθρωπιάς.
Ερωτύλος εσμός διαλύθη βαλεντίνειος
αλάργα του Ιούλιο Ρωμαίος υπαντήσει.
«Έσο μούσα μου ΟΥΣΑ» ζητούσα
Γκάνθερ υπερβώ χαράκωμ’ εσκαμμένο
παρφέ σερβιρεμένο αυλικά φαρμακωμένο
διώρυγα λαιμό ανάλγητο μονοπωλήσει.
Μάρω Θηρεσία μα το Τειρεσία!
(Μάρτης Μάρτυς!) και σέ θωρώ εκτοπισμένη.
Αιδεσιμολογιώτατος γυναικωνίτης αδιακόπως λόγχιζε
θηλέων αδεσμί 'ποτύπωμα λάλο ουρανοσφοντύλι
σκαμπίλι πεπαλαιωμένο δρακόντεια καμριανό
θέλουσες μεταφέρουν γυνεπίκτητο αντροδοθέν.
Ώρα κακομοίρα που αποταχιά αναμετράς
πού μετράς σπατάλες σπάτουλες άξυστα ξυστά;
Γροιλανδική φωκιάγρα γιάνει πώς αυστραλιανή τοξίνη;
Κίρκη λι-λίθιο του ξεσηκωμού χορήγησε
Άνταμ-ώσει γιος πατέρα -εν επίβλεψη- Εύά-ρεστα
δαιμόνια καινά διαθήκη των εδιαβασθή κενή.
Λαγός Αλίκης τρύπα μέλαινα ενδείχνει προς
ανέπαφο φως διασωθεί προσωρινά αμαυρωμένο.
Κυνόφως αυταπόδεικτη μιζέρια χθαμαλή
ντο-ρε-μι-φα-χαμαλίκι ρουτινιάζ’ αρμονικά
-και δυς το πρόθημα καδής προαναγγέλει:
«Σα δεις μια δύσ’ δυστεχεμένη ξέρε
καθώς κόσμος λειτουργεί πρέπει
ασύγγνωστη κατηφοριά κυνικώς τιμωριέται!».
Εδά ντο ποίημα ματαιώνει πιονιεροπείνα
πρωτοπορώντας σε δίψες αληψίας.
*Ρόζα Αμόρα Ρόσσα ντι Ποέτικα!
Σημειώσεις:
Περί τίτλου: Η «Δευτεραπριλιά», παραπέμπει στη μέρα μετά την πρωταπριλιά, της ξεγνοιασιάς, της πλάκας, της αδιαφορίας για τα βαρυσήμαντα πικρά. Τελειώνοντας η φρενίτιδα αυτή, τη διαδέχεται η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας, η προσγειώσει στη δεινή αλήθεια, για αυτό και το ποίημα πραγματεύεται πολλές αντιξοότητες και απευκταίες περιστάσεις.
Περπάτη: περπάτημα (θηλ.)
Χλεύας: χλεύης
'ναγκαία: αναγκαία
καταλαγιαστά: ήρεμα
χαράκωμ’: χαράκωμα
Αδεσμί 'ποτύπωμα: το ότι σήμερα η γυναίκα δύναται να αφήσει το αποτύπωμά της, να ανεξαρτητοποιηθεί
Λάλο ουρανοσφοντύλι: η λογοκρισία της παλιάς γενιάς, η μουρμούρα και η έκπληξη με τις εξελίξεις
καμριανό: ουαλικό (κάμρι η προφορά του Cymru: Ουαλία-&> ποιητικά αδιάβλητη πεποίθησή μου, η γλώσσα να παραμένει όσο το δυνατό πιο πιστή στον τρόπο με τον οποίο αποκαλούν οι λαοί τον εαυτό τους
Αναμετράς: αναμετριέσαι (με τον άνθρωπο που σπεύδει να αδράξει τη μέρα; Το κάθε ζωντανό ον που παλεύει με τις ώρες; Προτεραιότητα στη μεταφορά ενός μηνύματος έχει ο δημιουργός, στη σύλληψη ο δέκτης)
Σπατάλες σπάτουλες άξυστα ξυστά: η σπάτουλα, την οποία χρησιμοποιούμε και για να ξύσουμε, λειτουργεί εδώ ως εργαλείο, μέσο επίτευξης των στόχων, χαραμισμένη, από εκείνους που δεν εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία, την εύνοια της τύχης, τα «άξυστα ξυστά» και τα επακόλουθά τους κέρδη, σπάτουλα-ξυστά: εννοιολογική σύνδεση.
Φωκιάγρα: κυνήγι φώκιας (φώκια+άγρα)
Κυνόφως: το φως του σκύλου, ένδειξη ποταπότητας
ρουτινιάζ’: γίνεται ρουτίνα
Δύσ’: δύση
Καθώς κόσμος λειτουργεί πρέπει: κόσμος λειτουργεί καθωσπρέπει, δεόντως
Εδά-αληψίας: αυτοαναφορικότητα (όπως στην αρχή), το ποίημα δίνει τέλος στην αναζήτηση ποιητικής καινοτομίας (προδήλως πασιφανές πώς), παρακμάζοντας αυθωρεί δε λόγω του ασύλληπτού του ύφους.
Ρόζα-Ποέτικα: Υπογραφή-σφραγίδα του Κώστα Τσίγκα «Άκμαζε Αγάπη Κόκκινη της ποιητικής».
Φλιτζανολογία
Ερρίκος πάτησε οκτάπους γύναιο
προφητεία λαϊκή και ραμολί βλαστήμια
εκανάκευε τον που με διαδοχυποσχέσεις
χορηγώντας λέσια λεαινών σε χοίρο χήρο:
Θ’ ακριβοπληρώσεις π-παραγκωνιζόμουνα γωνιά
παταγωνιά εισπράξει αχρειόστομα π-παιδιά
στελεχώνοντας ανήμπορα χι χι εν θρόνω
τροπή ντροπή εξάγοντας τα σαρκοφάγων φυτοφάγα!
Μπόλεϋνγκ συζυγική απιθανότητα εις πύργο
κατευόδιο μοναχής παρά αρχής του πέρα
φέρελπις πραμάτευση διαψευσμένη εσχατιά
βασιλομήτωρ πορτραιτοκαμμέν’ ακέφαλη νικά.
Τρίτη μελιστάλακτη συγχωρεμένη έκπληξη!
εκπλήρωση εθιμική ανακούφισ’ εθνική
θάνατο τοκετώ πατήσασα αξιοπιστία
συνονομασία σώνοντας γαζέλα πρότερη!
Άννα παλινδρόμηση καρκινική ειδέχθεια
Κλέβη δικαιούχων ευειδών τιμή πάμμουχλο
ψωμί την ανταλλάξω για ακύρωση να ησυχάσω!
Καλά! καθούμενα παλατομένη πάρει καστρωμένη.
Ρίνα μοιχαλίδα ρίνα τσομπανόσκυλη
σ’ εμάζωξε προτού ντα-κόρτε φόρτε
μέγαιρ’ ασμίλευτη πελεκηθείς ιδείς
πολυέδοξης πολυέξοδης σας προκατόχου ήττα!
Κάθριν Παρ-ήλθε νοθευμένη μ’ έξυπνη
νοσηλείας παροχή κομβόσημη επικυρωμένη
μ’ επικηρυγμένη Σύμουρ εράσμια λεχωνοθανής
παχύσαρκης κατάρρευσης γομορρική ομοιοπάθεια.
Βασιλοπούλες Τυδώρ αύριο αγχογόνο
κρίματα χαρτόριχτα υποχωρήσαν πλάνες
πλανεύτρες ποριζόμενες ερωτικές συμμαχικές
γαλλοσκωτσέζες αλυσίδες τιάρες υποδυόμενες.
Ανανάς ντουνιάς εξωτικός ζουλεύει
ντο βαρύ ανδρόγυνο πεπόνι γύνανδρο
λοισθοπνοεί διορίσει Άρχον τεταμένων
π’ απογράφει διαφθορών προβλεπόμενες επανορθώσεις.
Σημειώσεις:
1) Ο τίτλος του ποιήματος («Φλιτζανολογία»), παραπέμπει στη συζυγική αστάθεια του Ερρίκου, στο πόσο απρόβλεπτος ήταν ο ίδιος, καθώς και η μοίρα των βασιλισσών του -βλέπε: beheaded, divorced, died, beheaded, divorced, survived-, ακριβώς όπως η καφεμαντεία· ίσως να μπορούσε κάποιος να κατευθυνθεί και στην εμμονή του (αυτού και του κάθε βασιλιά) για γιο-διάδοχο, στις προσπάθειες ερμηνείας της κάθε εγκυμοσύνης, στο πολυαθετημένο συζυγικό όρκο.
2) Όπου συναντώνται πλάγια γράμματα, μιλάει ο Ερρίκος.
3) Ζουλεύει-> ζηλεύει (Γενικά το δοθέν ερείδεται ως επί το πλείστον στη μοντερνιστική πρακτική της λεξιπλασίας και του ιδιόμορφου ύφους· θεωρώ παραπανίσια την παράθεση κι επεξήγηση των αυτοδημιούργητών μου λέξεων, εφόσον είναι σχετικά εύληπτες ως προς τη σημασία και ετυμολογία τους).
Βιογραφικό
Ο Τσίγκας Κωνσταντίνος, γεννηθείς 10/3/05, κατάγεται από Λαμία, και σπουδάζει παιδαγωγικά προσχολικής στον Βόλο. Ποιήματά του έχουνε δημοσιευθεί στα ηλεκτρονικά περιοδικά και blog: Fractalart, Νότες λογοτεχνίας, Με ανοιχτά βιβλία, Culturebook, Στίγμα λόγου, tovivlio.net, Ποιείν, Λόγω Γραφής ενώ έντυπα έχουνε συμπεριληφθεί και στο λογοτεχνία ημερολόγιο 2025 των εκδόσεων κέφαλος, σε διαγωνισμό των οποίων -ποίησης Χαϊκού- έχει λάβει τιμητική διάκριση. Επίσης έχει δημοσιευθεί και ένα πεζοτράγουδο στο Αθλέπολις-Δημωφέλεια με θέμα τον πόλεμο.
