Ξημέρωσαν Χριστούγεννα. Θα δούμε ένα αγαπημένο ποίημα του Κώστα Κρυστάλλη!
Χριστούγεννα-ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ
Ξημέρωσαν Χριστούγεννα. Οι εκκλησιές σημαίνουν,
κουνιούνται τα καμπαναριά, και οι φωνές που βγαίνουν
απ’ το βαθύ και διάπλατο κάθε καμπάνας στόμα,
μοιάζουν χερουβικούς ψαλμούς, σαν απ’ το ουράνιο δώμα.
Χιλιάδες τα Χριστούγεννα τα τραγουδούν αγγέλοι,
και κάθε αχτίδα από ψηλά, που κάθε αστέρι στέλλει,
μοιάζει αγγελική ματιά. Θρησκεία! Γλυκιά μάνα,
τι όμορφη δίνεις εσύ λαλιά και στην καμπάνα,
και πόσο εκείνη η λαλιά σαλεύει την καρδιά μας!
Πόσες εκείνος ο σταυρός απ’ τα καμπαναριά μας
στην αντιλιάδα χύνοντας, τόσες χρυσές αχτίδες,
χύνει βαθιά μας, στην ψυχή, γλυκές χρυσές ελπίδες!
Κι οι δυο εκείνες χαραυγές, που αγγέλοι κατεβαίνουν
μέσ’ απ’ τον ουρανό ψηλά κι έρχονται και σημαίνουν
Χριστούγεννα κι ανάσταση, ω! τι μυστήριο χύνουν!
Τι χαραυγούλες είν' αυτές, πόση ζωή μας δίνουν!
Ξημέρωσαν Χριστούγεννα! Θύρες ολούθε ανοίγουν
κι ολούθε τώρα οι Χριστιανοί στις εκκλησιές μας σμίγουν!
Πηγή: Μεγάλη σχολική ποιητική ανθολογία, Εκδόσεις Μητρέλη,Πάτραι
